Bijna kerst

Bijna kerst

Dat het soms niet vanzelf gaat om moeder te zijn, bleek de afgelopen dagen. Miss Griep gaf me een veeg. De laatste keer kan ik me niet meer heugen, zo lang geleden was het. Na het kinderkerstfeest was het ineens niet meer gewoon en kouwelijk zat ik op de bank, te wachten tot ik naar bed kon. Dat is niet zo mijn ding, weten de kenners. En dan zomaar twee dagen niet fit laat zien hoeveel was je hebt, afwas er staat, kinderen moeten doen om een beetje toonbaar geheel te houden. Vandaag ben ik weer beter verklaard, al zegt mijn stemmetje, rustig aan. Dat gaat niet als je morgen het ere zij God wil galmen, dus ik probeer me rustig te houden.

Wat een adventstijd. Ik lees nogal eens een columnpje en dan verbaasd het me niks, dat schrijvers zeggen, volgens mij schrijf ik elk jaar dat…. het gaat meestal over het niet toekomen van rust en bezinnen tot advent, allerlei kerststress en hollend de activiteiten bijhouden. Ik kan me er volledig bij aan sluiten. Het zou me zomaar ook kunnen gebeuren, dat dezelfde thema’s weer passeren. Toch dacht ik het anders te doen.

In oktober was het idee al gerezen om kerstpakketten voor de wijk te maken. Voor mensen, die tussen wal en schip dreigen te raken of mensen die een steuntje enorm goed kunnen gebruiken. D.m.v. sponsoring en donaties kwam dit zo goed op gang, dat de pakketten van 10 naar wel bijna 20 gingen. Winkels en bedrijven deden mee, vrienden en bekenden deden mee en sponsors van omzien en ontmoeten knalden er ook nog wat bovenop. Het heeft me bijna dag aan dag verwonderd, echt. Wat kwam er veel los en wat een reacties van al die mensen. Ik kreeg de dank nogal eens toebedeeld, maar dat is onterecht als je kijkt naar de gigantische manier van sponsoren en meeleven. Wat ben ik er blij van geworden.
Delen, zo leven dat een ander ook een beter stukje leven krijgt, het is echt zo mooi om te doen. Het slokt al je tijd soms op, maar zo de moeite waard. En alles wat je voor het eerst doet, is intensief en uitvogelen hoe het moet. Ik denk dat dit om een herhaling vraagt. Sowieso floreert het leven rondom Son’s omzien en ontmoeten. Dat zou niet floreren dankzij jullie enorme steun.

Mijn gezinsleven en mijn wijkleven is intensief. Balans zoeken blijft wel een uitdaging, maar oh, wat doe ik het graag. En wat word ik blij van alle mensen om me heen. Kerst…voor iedereen. Dat kwam nogal eens terug. Ik zie ernaar uit, zonder teveel glitter, te vieren dat Hij is geboren. Want gelukkig ontbreekt me de tijd om me over ons outfit druk te maken. Wat een feest.

Alleen voelen met de Kerst? Het kan anders. Ik wens je mensen toe, die je warmte geven. En een beetje licht. Of veel licht. En aan eten geen gebrek, kom gerust langs. Hele goede kerstdagen. En voor het komende jaar veel goeie koffie(thee)contacten! Omdat het kan!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.

Follow by Email